SEVGİ ÜZERİNE
 
evmek nedir sorusuna hepimizin vereceği farklı cevaplar olacaktır mutlaka.Bence sevmek öncelikle emek vermektir diye
düşünüyorum. Tıpkı Küçük Prens gibi.. Küçük Prens kendi gülünün üzerine titreyip ,onu koruyup kollarken çiçeğini ne kadar çok sevdiğinin farkında değildi aslında. Farklı gezegenleri gezip en son dünyaya geldiğinde gezdiği gül serasındaki binlerce çiçeği görünce kendi gülünü anımsamış ve düşünmeye başlamıştı.Benim gülüm neden benim için bu denli önemli diye.. ve sonra anlamıştı ki kendi gülüne emek vermesiydi onu en değerli objesi yapan.

İşte bizler de yoğun geçen yaşantımızda en çok emek harcadığımız dolayısıyla da hayatımızın merkezinde yer alan çocuklarımıza tüm sevgimizi yöneltiyoruz. Kendimiz için yapmaya gerek görmediğimiz pek çok fedakarlığı çocuklar söz konusu olduğunda düşünmeden otomatikleşmiş şekilde yapıyoruz ve aynı Küçük Prens gibi üzerine titrediğimiz çocuklarımızın çok özel olduğuna inanıyoruz. Çünkü onlara biz emek veriyoruz ve dünyada biricik olduklarını düşünüyoruz.

Ben de bir anneyim. Bir anne olarak çocuklarımı çok severim tüm ebeveynler gibi ama aynı zamanda güçlü ve zayıf yönlerini de bilirim ve yaşadıkları sorunlara objektif yaklaşmaya özen gösteririm. Bu şekilde hem onları hem de sıkıntılarını anlamayı hedeflerim. Kısaca emek veririm tüm aileler gibi.. ben de karşılıksız ve koşulsuz şekilde severim. Sonuçta sadece o derin hazdır duyumsadığım ve yapmam gerekeni yapmış olmanın verdiği mutluluktur…

Sevmek duyguların en yücesi belki de… Emek verip, uğruna fedakarlık yaptığımız en sevdiklerimiz üzerinde düşünmeliyiz bence. Sevdiklerimizi oldukları gibi değiştirmeye, kalıplara sokmaya çalışmadan sevebilmeyi başarabiliyor muyuz? Kendi değer yargılarımızı sevgimizi paylaşmak adına kabule zorluyor muyuz? Sevgilerde şiirinde söylediği gibi şairin; yoksa sevgileri hep yarınlara mı erteliyoruz? Sevgi dolu günlerde sevgiyi doyasıya yaşamanız dileğimle, sevgiler….
 

Sevda ÖZER
Anasınıfı Öğretmeni