emen hemen hepimiz yaklaşan her bayramlar birlikte, yazının başlığındaki sözcüklerle başlayan cümleler kurarak başlarız konuşmalarımız. İnanıyorum ki belleğimde bir anısı olmayan, gözlerinin önünde canlanmayan hatıra-ları bulunmayan yetişkin yoktur bu konuda. Hanginiz bayram öncesi yapılan ayakkabı alış verişini heye-canını unuttuk? Hangimiz annemize illaki bu renk olacak diye tutturduğumuz elbisemizi hatırlamıyoruz? Babaannelerimizin, annean-nelerimizin kurabiyelerinin tadı hala damağımızda değil mi? Şahsen benim tüm bunların yanında annemle babamın birlikte giderek aldıkları ve o zaman ve neredeyse boyumu geçen tüm akrabalara götürülecek olan süslü şeker kutuları hala gözlerimin önünde… İşte tüm bunları düşünürken fark ettim ki , günümüzdeki gibi salt “tatil” anlamı yoktu

bayramların. Gerçekten bay-ramdı o günler. Günümüz koşullarında yorgun bireyler olarak belki bu yönü artık biraz ihtiyaç bayramların… Ama bir nebze olsun bayram günlerini amacına uygun olarak yaşadıklarımızdan, hissettiklerimizden örnek alarak çocuklarımıza yaşatır ve hissettirirsek; ileride “Çocukluğumun Bayramları” diye söze başlayan bir nesli tüketmemiş olacağımızı düşünüyorum.

Hepinize çocuklarınızla ya-kınlarınızla mutlu bayramlar diliyorum.

Leyla GÜNAY
1. Sınıf Öğretmeni