ÇOCUKLARDA ÖĞRENME

ğrenme bir beyin faaliyetidir ve insanın beyninde sinir bağlantısı oluşturmak demektir. Bir kişi konuşurken karşı taraf onu dinler, söylediklerine inanır ve kabul ederse o anda beyninde bir network, sinir hücreleri arasında bir bağlantı oluşur ve öğrenme gerçekleşir. Ancak bunu anlık belleğe yazmak yeterli değildir. Önemli olan kalıcı öğrenmeyi gerçekleştirebilmektir.Unutmamak gerekir ki kuma bir yazı yazarsanız bir süre sonra yazı uçup gider ama bir taşa kazıyarak yazdıysanız kalıcı olur.  Çocukların öğrenmedeki başarıları gelişme ve olgunlaşma ile sınırlıdır. Her gelişim evresinin, öğrenmeye yeterlilik yönünden özellikleri değişiktir.

Çocukta gelişim süreklidir. Organik yapısı, zihinsel işleriyle, yetenekleriyle birlikte gelişir. Gelişim hızı bazı yaşlarda artar, bazı yaşlarda azalır. Gelişme düzenli ve bir sıraya göredir. Örneğin;önce oturulur, emekler ve sonra yürür.

             Çocuk içten dışa, yakından uzağa doğru gelişir.Beden geliştikçe çevre ile ilgisi ve beceri alanı genişler. Çocukların gelişmelerinde bireysel farklılıklar vardır. Bu farklılıklar hem bedensel hem zihinsel gelişmelerde görülür. Aynı yaşta oldukları halde yaşıtlarından zihinsel işlemlerde geri ya da ileri çocuklar vardır.Her çocuğun  öğrenme tercihini  bilmek yaşantımızı kolaylaştırmaktadır.Her birey doğduğu andan itibaren belli bir öğrenme tercihi ile doğar ve çevresini o baskın tercih ile yorumlar. Tembel ya da yaramaz olduğu sanılan pek çok çocuğun öğrenme tercihinin belirlenmesi kendilerini tanımalarını ve etiketlenmelerini önlemektedir.

Üç farklı tip Öğrenme Tercihi vardır.

GÖRSEL ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için görmeleri gerekir. Dinledikleri bir şeyi görürlerse çok daha kolay anlarlar. Resim yapmaktan, renkli kalemlerden hoşlanırlar.Olayları görüntüyle algılarlar.

İŞİTSEL ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için dinlemeleri gerekir. En belirgin özellikleri oyun oynarken yalnız olsalar bile sürekli konuşmalarıdır. Sessiz okuma konusunda sıkıntı çekerler çünkü anlamaları için kendi seslerini duymaları gerekir.Görsel materyallerin işitsel açıklamasını isterler.
 
KİNESTETİK ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için uygulamaları gerekmektedir. Hareketlidirler. Koşma, hoplama, zıplama konusunda çok başarılıdırlar. Tertemiz bir kıyafetle evden çıkarlar ama beş dakika içinde pisletirler. Eşyalarının düzensiz ve dağınık olmasından hiç rahatsızlık duymazlar. Okulda
yaramaz olarak etiketlenirler.

  Yaşlara göre öğrenme yönünden çocukların gösterdikleri özellikler hakkında birazcık bilgilenelim J

• Çalışmalara başlamadan önce öğretmen, öğretilecek konular bakımından çocukların öğrenmeye hazır olup olmadıklarını ve düzeylerini araştırmalıdır.6 yaşındaki çocukların yüzde ikisi zihin gelişimi bakımından dört yaş düzeyinden düşük, yüzde ikisi sekiz yaş düzeyinden üstündür.
• Altı yedi yaş çocukları beş duyuları ile algılayarak daha iyi öğrenirler.
• Yedi dokuz yaşlarında dil hızla gelişir, çok konuşur, hızla yeni sözcükler öğrenirler. Gördükleri, işittikleri olayları, masal ve öyküleri anlatmayı severler. Onlara bu dönemde konuşma ve dinleme olanağı verilmeli. Arkadaşlarını uyarırlar, eksikleri tamamlarlar, anlamadıklarını sorarlar. Duydukları, öğrendikleri yeni bir şeyi duyururlar.
• Yedi  dokuz yaşlarında olayları, varlıkları çeşitli davranışlarıyla canlandırmayı, oyunla anlatmayı severler. Olayları, hayvanları öykünme ile canlandırma, yazı ve resimle anlatma yetenekleri gelişir.Yedi dokuz yaşında çocukta zaman kavramı yoktur. O nedenle çalışma konularını zamanla bölüp, geleceğe dönük olarak işlerini planlayamaz.
• 9-11 yaşında çocuklarda soyut düşünmede hızlı bir gelişme görülür. Okudukları, duydukları, gördükleri durumlar ve olaylar üzerinde bilgi ve görüşlerini katarak yorumlar yapabilir, önerilerde bulunabilirler.Bu çağda geleceği düşünme ve değerlendirme yeteneği gelişmiştir. Bu yaşlarda işbirliği anlayışı gereksinimi, sorumluluk duygusu, kurallara uyma gibi konularda belirgin bir gelişmeye hazırdırlar.
• 11-14 yaşlarında zihinsel işlemlerden çağrışım, kestirim, karşılaştırma neden sonuç ilişkileri kavrama yetenekleri daha çok gelişme içindedir. Bu çağda hızla bedensel gelişim nedeniyle derslerde çabuk yorulur, dalgın olurlar. Bu yaşlarda çocuklar kendilerini, kişiliklerini göstermek beğenilmek, kendilerini kabul ettirmek isterler. Bu nedenle yetişkinlere özenirler. Onları taklit ederler. Müziğe ilgi artar. Gruba bağlılık duygusu gelişmiştir.

Eğitimin her aşamasında olumlu sonuçlar almak için çocuk kişiliğini temel almak, çocuğa saygılı olmak, onu iyi anlayarak yaklaşmak gerekir.Önemli olan onlara özgürce davranacakları kendilerini gösterebilecekleri ortamlar hazırlamalı, başarıları ile övünülmeli değer verilmelidir.

 Kaynaklar:

Erdemli,M.,, Çocuklarda Öğrenme Tercihleri ve İletişim Tarhan,N., Kalıcı Öğrenmeyi SağlayabilmekGül,G.,2000, Gelişim ve Öğrenme, sf. 31,61,114-117 Yavuzer, H.,1987, Doğum Öncesinden Ergenlik Sonuna Çocuk Psikolojisi www.google.com/öğrenme nedir/psikoloji