ANNE BABALARIN OKULLARLA EĞİTİMDEKİ BİRLİKTELİĞİ

çinde bulunduğumuz, 21. yüzyılın eğitimini karşılayamayacak. 21. yüzyılda bilim ve teknikte büyük bir patlama beklenmektedir. Bilgi hızla artacak. Bu bilgiye erişim ve ulaşım yollarının öğrenilmesi gibi sorunlarla karşılaşacağız. Bu ve benzeri sorunlara engel olabilmek için önce iyi bir anne ve baba olmamız gerekir. Çocuğa özgüven küçük yaşta verilmeli 21. yüzyılda gençlerde aranacak özellikler şöyledir: - Çocuklarla küçük yaşta iyi ilişkiler kurma becerisi - Yeni durumlara uyum sağlama becerisi - Yeni durumlara uyum sağlama becerisi - Hızlı karar verme ve hızlı uygulama becerisi - Farklı çözümler üretme becerisi

- Beynin sağ tarafını kullanabilmesi v.b.becerileri geliştirmeliyiz. Bu becerilerin gelişmesi anne baba    desteği ve öğretmen merkezli olacaktır.
- Sevgiyi ve saygıyı yaşam politikası haline getiren,
- Öğrenmeyi bilen, yaşam boyu öğrenen,
- Değişmeye ve gelişmeye açık ve istekli,
- Sorumluluk almaya istekli, çevre sorunlarına duyarlı,
- Kişiye ve duruma uvgun çözümler bulan öğrencilere ihtiyacımız var.

Anne, baba ve öğretmen çocuğa iyi model olamazsa çocukta bu niteliklerin gelişmesi olanaksız.

Çocuğun eğitiminde dil gelişimine önem vermeliyiz. Dil aracılığı ile neyi düşündüğümüzü, neden, ne zaman, nerede o şekilde düşündüğümüzü belirler Ortak kullanılan deyimler, tekerlemeler, şiir, peri masalları, tablolar, öyküler, hikayeler, bilmece ve bulmacalar, kelime oyunları ve dramaların önemli etkisi vardır.

Dil eğitimi ve düşünce becerisinin gelişmesi için; çocuk merkezli olmak, çocuğun düzeyine uygun konu vermek, tartışma ortamını sunmak gerekir. Kızılmayan, alay edilmediğine inanan çocuk düşüncesini uygun ifade edecek ve düşüncesi gelişecektir.

Çocukta öğrenmenin gelişmesi için sevgi çok önemli. Çocuklarla konuşma biçimi çok önemlidir. Onlarla iletişim çok önemli. (0-11) yaş arası çocuklarda ebeveynin modeli okuldan daha önemli. Onlara büyük bir aşk ve sevgiyle bakmak. anne babasını okuyan, araştıran biri olarak gören çocuğun başarısı daha fazla olur. Özgüveni gelişmiş annelerin çocukları daha iyi yetişiyor. Anaokuluna giden çocuk okulda daha başarılı oluyor. Çocuklar modelleme yönü ile öğrenir. Çocuklar ebeveyn ile duygularını kontrol etmeyi öğrenir. Onlara ayakkabısını giymek, ceketini çıkarmak, çatal, bıçak kullanmak gibi gerekli olan birçok yeteneklerin öğretilmesi gerekir. Bunlar okul öncesi öğretilmesi gerekir. Çocuk bazı babalardan bunu görmüyor.

Çocuğun yazı yazmasını sevmesi,  yazmaktan keyif alması gerekir. Çocuğun yazmayı sevmesi için onun yanında ebeveyn yazı yazmalıdır. Yazı yazarak onlara model oluşturur. Hepimizin çocuğa model olması konusunda sorumluluğumuz var. Okumayı sevmesi için siz de yanında bol bol kitap okuyun. Öykü ve hikaye anlatmak çok önemli. Çocuk çok iyi bir öykü anlatıcısıdır. İyi öykü anlatıcısı ise nerede noktalama işaretini kullanacağını bilir. Yazıda giriş gelişme sonuç bölümlerini anlatması önemlidir. Çocuğa çeşitli nesne isimleri vererek (ayı, gözlük, aspirin, deniz, şarap) bu kelimelerle bir hikaye oluşturmasını söyleyin. 11 yaşından sonra nesneleri daha karmaşık yapabilirsiniz. Çocukta adım adım masal öykü dizini oluşturabilirsiniz.Eğitimin merkezini ebeveyn teşkil ediyor. Arabada bile trafik sıkışıklığında çocukla birlikte kitap karıştırın. Onlarla tavla oynayarak zaman ayırın.

Çocukların beslenmesi, gıdanın kaliteli olması çocuğun IQ’sunu etkiler. Çocuğa omega 3 yağ asidi içeren gıdalar verilmelidir. Uyarılma beyin gelişimini etkiler. Anne ve babalar çocuğu müzeye götürerek, maça götürerek, sergileri gezdirerek, beyin gelişimini olumlu yönde etkilemiş olacaktır.

Sevgilerimle.

Ayten BAYIR
3. Sınıf Öğretmeni